БІЛІМ БЕРУ ТӘЖІРИБЕСІНДЕГІ КӨРНЕКІ ӘСЕР ҚҰРАЛЫ РЕТІНДЕ ЭКОЛОГИЯЛЫҚ БАҒЫТТАЛҒАН ИНСТАЛЛЯЦИЯ ӨНЕРІ

Аңдатпа

Бұл мақалада экологиялық бағдарланған инсталляциялық өнер (эко-өнер) көрнекі өрнек нысаны және педагогикалық құрал ретінде қарастырылады. Зерттеудің мақсаты - эко-өнер инсталляцияларының сипаттамаларын және олардың тұрақты ойлау мен қоршаған ортаға сезімталдықты дамыту әлеуетін анықтау. Әдістеме ғылыми әдебиеттерді талдауды, көркемдік кейс-стадилердің мазмұндық талдауын, суретшілер мен кураторлармен жартылай құрылымдалған сұхбаттарды және тұжырымдамалық модельдерді әзірлеуді қамтитын пәнаралық тәсілге негізделген. Кейс-стадилерге Маартен Ванден Эйдендердің «Пластикалық риф», Раумлабордың «Қоқыс храмы» және ресейлік бастамалар «Қабат бойынша қабат» және «Тыныс алу қабырғасы» кіреді. Осы талдау негізінде эко-өнер инсталляцияларының үш тұжырымдамалық моделі ұсынылады: «Екінші өмір», «Өсіп келе жатқан зат» және «Пластик. Есте сақтау». Нәтижелер эко-өнер инсталляциялары тек эстетикалық нысандар ретінде ғана емес, сонымен қатар қоршаған ортаны ағарту, эмпатияны, сыни ойлауды және мәдени трансформацияны ынталандыру құралдары ретінде де қызмет ететінін көрсетеді. Эко-өнер инсталляциялары көркем өрнекті, қатысуды және тұтынуға сыни ойлауды біріктіретін экологиялық білім беру үшін құнды құрал ретінде қызмет етеді. Олар қоршаған ортаға саналы ойлауды дамытады, мәдени өзгерістерді дамытады және қоғам, ғылым және заманауи өнер арасындағы диалогты қолдау арқылы жауапкершілікті арттырады.